Systemische behandeling/Medicatie

Bij desmoïd patiënten worden de volgende behandelingen met medicatie gebruikt:

  • Hormoontherapie: Tamoxifen
  • NSAID’s: meloxicam, celecoxib en nog velen meer
  • Targeted therapie: Imatinib, sorafenib, sunitinib, pazopanib
  • Chemotherapie
    Methotrexaat & vinblastine/vinorelbine
    Gepegyleerde liposomale doxorubine

Hormoontherapie
Tamoxifen werkt anti-oestrogeen wat betekent dat het middel verhindert dat oestrogeen (geslachtshormoon) zich kan binden aan de weefsels. Als een tumor ‘oestrogeen-gevoelig’ is en dus harder gaat groeien door oestrogeen, dan kan dit middel de groei van de tumor remmen. Sommige desmoïd tumoren zijn hormoon-gevoelig. Eventuele resultaten kunnen pas na enkele maanden van behandelen zichtbaar worden.  Hormoontherapie kan worden gecombineerd met een NSAID.

Non-steroidal anti-inflammatoiry drugs (NSAID ‘s)
Meloxicam en celecoxib horen bij de groep medicijnen die NSAID’s worden genoemd. Door de milde bijwerkingen van dit middel wordt dit als eerste keuze behandeling, eventueel in combinatie met hormoontherapie, gebruikt bij desmoïd patiënten.

Targeted therapie
Targeted therapie (doelgerichte therapie) is de behandeling met medicijnen die op specifieke punten in de cel aangrijpen waardoor zij de deling van de cel beïnvloeden. Medicijnen die onder deze groep vallen zijn: imatinib, sorafenib, sunitinib en pazopanib.

Inmiddels is er veel onderzoek gedaan naar het gebruik van imatinib bij desmoïd patiënten. Hierdoor is het een bekend middel geworden waarvan de (milde) bijwerkingen ook bekend zijn. De overige middelen (sunitinib, sorafenib en pazopanib) worden momenteel nog in studieverband gegeven maar lijken vergelijkbare resultaten te hebben.

  • wilt u meer weten over de werking van targeted therapie, lees dan hier verder.

Chemotherapie

  • Methotrexaat & vinblastine of vinorelbine: deze combinatie van middelen is vooral bij jonge patiënten met een agressieve desmoïd tumor onderzocht. Hieruit bleek dat het bij veel patiënten een effectieve behandeling kan zijn. De behandeling moet minstens een jaar worden gegeven voordat resultaten zichtbaar worden. Deze combinatie chemotherapie kent veel bijwerkingen en een lange behandelingsduur waardoor het door patiënten als een zware behandeling ervaren kan worden.
  • Doxorubine wordt tegenwoordig verpakt in ‘vetbolletjes’ en daarom ‘gepegyleerde liposomale doxorubine’ genoemd. Omdat het op een specifieke manier verpakt is ondervindt de patiënt minder bijwerkingen van het middel dan van pure doxorubine. Deze chemo staat erom bekend dat het minder schadelijk is voor de gezonde weefsels en er sneller resultaat wordt gezien.